Zoet Grevelingen voor Zeeland van levensbelang !
Het zoutgehalte in de wateren van de Zeeuwse Delta en van het grondwater van de eilanden is hoger dan ooit. Het zijn in Zeeland niet de zee en niet de natuur die om zout water vragen, maar beleidsmensen en biologen die de provincie decennia lang op het verkeerde spoor zetten. Immers vanaf de late Middeleeuwen drong de zee steeds meer het afvoergebied van de grote rivieren binnen. De geulen schuurden uit tot zeearmen en de verzilting nam fors toe.
Reden voor het ontwerpen en uitvoeren van het Deltaplan, maar door planwijziging wordt de aanvoer van zoet water naar de Zeeuwse Delta al zo’n halve eeuw geblokkeerd.
Eindelijk, dacht ik, wordt er geschreven over iets dat ons direct raakt. Maar nee, alleen bedoelingen, die ook niet goed zijn, behalve lichtere vliegtuigen. Niet de “decadentie” van de bijna gratis reizen naar stranden in “verweg-i-stan”. Niet het schrappen van onnodig energieverbruik. Vooral niet komen aan het ons beperken in het almaar toenemende energieverbruik, dat niet op te vangen is met windmolens en zonne-energie. Als we al die onzinnige vliegvakanties eens zouden schrappen, dan zou ook Schiphol niet hoeven uit te breiden. We kunnen dat maatschappelijk geld beter aan ons samen leven besteden. Bosaanplant staat haaks op de Nederlandse mode om gronden af te graven voor nieuwe plas-dras natuur. Daarvoor moeten zeer veel bomen sneuvelen zonder compensatie. Biokerosine is geen rentmeesterschap, waar wij worstelen om de wereldbevolking nog te kunnen voeden. Dat geldt even zeer voor nieuwe natuur ontwerpen.
“Laudato si’, mi’ Signore” – “Praise be to you, my Lord”.